Strona główna -> O mieście -> Dzielnice miasta

(10) Ligota - Ligocka Kuźnia


   

POŁOŻENIE: po zachodniej stronie dzielnic Śródmieście i Meksyk


KOD POCZTOWY: 44- 203


LICZBA MIESZKAŃCÓW: ok. 3 900

(stan na dzień 31 grudnia 2013 r. - liczba mieszkańców zameldowanych na pobyt stały i czasowy)


DOJAZD:
- „Ligocka Kuźnia Kościół”: 16,28,51
- „Ligota Skrzyżowanie”: 16,45,46,47,48,49,51
- „Raszowiec”: 46,47

 

WŁADZE DZIELNICY - zobacz składy osobowe rad dzielnic


W DZIELNICY:

  • Zabytkowy kościół pw. św. Wawrzyńca w Ligockiej Kuźni. Drewniany, pochodzący z 1717 roku, otoczony przepięknym zieleńcem. Do dzielnicy został przeniesiony w 1975 roku ze Starych Boguszowic. Budowniczym świątyni był cieśla Jakub Sedlaczek z Gliwic.
  • Klub „Harcówka” - ligockie centrum kultury, ul. Zakątek

 


HISTORIA:
W granicach dzielnicy znajdują się faktycznie trzy miejscowości: Ligota, Ligocka Kuźnia i Raszowiec. Wraz z rozwojem przemysłu hutniczego, z terenów Ligoty została wyodrębniona Ligocka Kuźnia. Natomiast początki Raszowca sięgają XVIII wieku. Jest to więc miejscowość historyczna, choć nie będąca odrębną jednostka administracyjną.

 

Ligota i Ligocka Kuźnia

„Ligotami” na Śląsku nazywano nowo założone osady które na czas zagospodarowania zwalniano z opłat na rzecz księcia, taka ówczesna specjalna strefa ekonomiczna...
Podrybnicka Ligota, ze spokojnej rolniczej osady, stała się w XVIII wieku ośrodkiem przemysłowym.  W 1740 r. Franciszek Karol Węgierski założył na jej terenie pierwsze urządzenia hutnicze. Miejsce to nazwano Ligocką Kuźnią. Początkowo do wytopu żelaza służyły dwa piece zwane fryszerkami. Pierwszą nowoczesną hutę wybudowano w latach 1821-22. Na jej potrzeby zmieniono koryto rzeki Rudy (woda napędzała młoty), przesuwając je bardziej na południe. Pod koniec XIX wieku zbyt silna konkurencja spowodowała zaprzestanie nieopłacalnej produkcji.  Resztki zakładu w czasie drugiej wojny światowej wysadzili w powietrze Niemcy.  

 Centrum Ligoty stanowiła kaplica- ośrodek religijny wsi  i karczma, która jednocześnie pełniła funkcję centrum kultury- miejsca, gdzie odbywały się festyny, zabawy taneczne, przedstawienia teatralne, zebrania różnych organizacji, wiece polityczne...
W 1926 roku Ligota, nie bez sprzeciwu władz gminy została włączona do Rybnika. Jednak  wkrótce wyniosła z tego tytułu korzyści, m. in. została zelektryfikowana, a ulicę Żorską utwardzono asfaltem.

 

Raszowiec

Po raz pierwszy o istnieniu wsi „Raszowiec” napisano w księgach parafii św. Wawrzyńca w Boguszowicach w 1788 roku. Nazwa miejscowości może pochodzić od ptaków nazywanych przez tamtejszych mieszkańców „raszkami”, lub od imienia pierwszego osadnika - „Raszki”.  
Dawni mieszkańcy Raszowca, oprócz uprawy roli, hodowli zwierząt i ryb w stawach, trudnili się także drobnym rzemiosłem, bartnictwem, pracowali na folwarku „Kałużowiec”  w Ligocie, czy znajdowali zatrudnienie w okolicznych kuźniach. We wsi znajdował się  młyn, niewielka cegielnia i sklep należący do rodziny Kurasz.
Od kiedy powstał, Raszowiec znajdował się w administracyjnych granicach gminy Ligota i wraz z nią, w 1926 roku został przyłączony do Rybnika. Natomiast, ponieważ pierwszymi jego osadnikami byli parafianie z sąsiednich Boguszowic, należał (i należy do dziś) do tamtejszego kościoła.

 

 

 


Ligota-Ligocka Kuźnia
Boisko przy Gimnazjum 10. Fot. Lucyna Tyl
Ligocka Kuźnia
Fot. K. Jaroch
Ligota Ligocka Kuźnia
Zabytkowy, drewniany kościół wyposażony jest w nowoczesny system zraszania, na wypadek pożaru. Fot. Lucyna Tyl

CYTAT DNIA
Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo, zwyciężyć i spocząć na laurach - to klęska.
(J. Piłsudski)
PLAN MIASTA
Plan Miasta - mapa Google
  
Rybnicki System Informacji Przestrzennej

GAZETA RYBNICKA

 Gazeta Rybnicka - aktualny numer


  Poprzednia strona  
Organizacje pozarządowe Informacje dla osób niepełnosprawnych Biuletyn Informacji Publicznej UM Rybnika English version Kontakt